Gardecki probeert lelijke gebouwen ‘vriendelijk’ op het doek te zetten door Floris Bakker Krimpen a/d IJssel

Het zijn stoorzenders in het landschap, maar niet voor de Poolse kunstenaar Piotr Gardecki. Voor hem zijn oude en verlaten fabrieken juist een inspiratiebron.

‘Ik wil deze lelijke gebouwen op een prachtige manier weergeven.’ Voor even is hij weer terug.

Speciaal voor de opening van een expositie van zijn werken in ontmoetingscentrum De Tuyter, reisde Piotr Gardecki naar Nederland. Het land waar hij een aantal jaren woonde om een opleiding te volgen aan de Vrije Academie in Den Haag. Hij is van plan om tijdens zijn verblijf zijn Nederlandse vrienden te bezoeken, maar ook om inspiratie op te doen.

‘Als iemand me zegt waar ik een mooie verlaten fabriek kan vinden, dan ga ik zeker even kijken’, lacht hij.

Gardecki maakt geen portretten of stillevens, maar heeft zich toegelegd op het schilderen van industriële landschappen. Met name van oude verlaten fabriekshallen gaat zijn schildershart sneller kloppen.

Feedback De 29-jarige Gardecki is voortdurend op zoek naar inspiratie. Hij werkt in een atelier, maar schildert het liefst in de buitenlucht. Op straat. Daar komt hij in contact met voorbijgangers die hem soms storen, maar ook feedback geven. Sinds een paar jaar laat hij zich inspireren door de stad en de natuur. Aanvankelijk schilderde hij drukke vervuilde steden gecombineerd met de laatste snippers natuur in de omgeving, maar Gardecki realiseerde zich op een dag dat hij het onderwerp voldoende had uitgewerkt.

Tijdens een bezoek aan zijn geboorteland Polen vond hij echter een nieuwe inspiratiebron. Gardecki werd onderweg gegrepen door de ‘schoonheid’ van oude verlaten fabrieken. Hij begon de gebouwen en hun omgeving op het doek te zetten en ontdekte een voor hem geheel nieuwe stijl; het schilderen van industriële landschappen. Met zijn kwast en vrolijke verfkleuren probeert hij de gebouwen op een vriendelijke manier op het doek te zetten.

'Ik schilder de industriële landschappen op dezelfde manier als ik de natuur schilder’, aldus Gardecki.

‘Ik laat niet de verwoestende eigenschappen van de fabriek zien, de vervuiling of grauwe desolate omgeving, maar als omgeving zoals we die als vanzelfsprekend nemen, als landschap. Ik wil deze lelijke gebouwen op een prachtige manier weergeven.’

Het resultaat is een reeks bijzondere schilderen met daarop kleurrijke fabrieksgebouwen met rokende roze pijpen en ijzeren silo’s.

Gardecki’s stijl is uniek en dat hebben de kenners inmiddels wel ontdekt. Zijn schilderijen zijn te zien geweest op exposities in binnen- en buitenland.